Hep kadınlar anlatılır ya. İşte şöyle yürümeli, şöyle konuşmalı. Hatta şöyle konuşmamalı , bakmamalı. İşveli olmalı ama...
Beklenen ölüm haberi gelince Yüreklere bir darbe Sorgusuz, acımasız. Umudunu yellere salınca Bir çıkmaz, tek yolun sonu Bahtiyar oldu mu bari edenler? Bırak sürsün derim beni, Bırak, kahretsin Bir gülümsemeye satarım hepsini..
Herşeyin onurlusu olmalı Hayatın, aşkın, dostlukların Onurlu bir hayat yaşamalı insan Üzerine düşenleri layıkıyla yaparak Utanmadan, sıkılmadan. Aşk da onurlu olmalı Kanına dokunduğunda birşeyler Çekip gidebilmelisin mesela Ya da savunacaksan sonuna kadar. Hiç düşünmeden...
Yine gece Yine kalabalık yalnızlık Yine yalanlar.. Sevdiğin birinin ölüm haberi... Sonra hep o söz: yalan dünya Ama yine devam Savaşlar, yalanlar, ihanetler.. Sonra hiç bitmeyen ümitlerim, bekleyişlerim, özlemlerim Sanki asırlardır böyle. Şimdiye...
Aşk iki kişiliktir Değişir rüzgarın yönü Solar ansızın yapraklar; Şaşırır yolunu denizde gemi Boşuna bir liman arar; Gülüşü bir yabancının Çalmıştır senden sevdiğini; İçinde biriken...